Ciechocińscy seniorzy wrócili na Uniwersytet dla Aktywnych

Już po raz siódmy rozpoczął się rok akademicki na Uniwersytecie dla Aktywnych w Ciechocinku. W zajęciach bierze udział ponad 200 seniorów.

– Kto by pomyślał, że to już siódmy raz – mówiła w siedzibie Miejskiego Centrum Kultury Grażyna Ochocińska, prezes stowarzyszenia Uniwersytet dla Aktywnych. Na inauguracji roku akademickiego 10 października spotkało się wielu spośród ponad 200 słuchaczy, którzy przynależą do 18 sekcji tematycznych, od komputerowej przez kabaretową po sekcję gry w bule (w tym roku startują dwie nowe: genealogiczna i gimnastyki tanecznej).

– Zdobywanie wiedzy to wielka radość i wielka przyjemność, to podekscytowanie życiem, życie naprawdę – mówiła prof. Irena Ponikowska, przewodnicząca Rady Programowej stowarzyszenia. – Jestem zaszczycony, że państwo pamiętacie. To siedem lat, a wciąż pamiętam, jak zakładaliśmy w Ciechocinku uniwersytet trzeciego wieku – mówił prof. Stanisław Kunikowski, rektor Kujawskiej Szkoły Wyższej, która patronowała początkom UdA. – W pamięci wciąż mam pierwsze spotkanie z prezes Grażyną Ochocińską, kiedy usłyszałem o pomyśle stworzenia Uniwersytetu dla Aktywnych – wspominał burmistrz Leszek Dzierżewicz. – Szczerze mówiąc nie bardzo to sobie wyobrażałem, bo jak zachęcić ciechocińskich seniorów do udziału w wykładach? Tych sześć lat rozwiało wszystkie moje obawy. Dziś z dumą można powiedzieć, że UdA nie tylko daje możliwość rozwijania pasji, ale też zmienia spojrzenie samorządu na potrzeby seniorów – podkreślał.

Słuchacze i goście zaśpiewali „Gaudeamus igitur”, a obecni na sali spośród 14 nowych członków stowarzyszenia UdA odebrali swoje indeksy. Inauguracyjny wykład pt. „Stachura mniej znany” wygłosiła Daria Lisiecka, poetka, animatorka kulturalna, twórczyni Ogólnopolskich Spotkań Poetów Biała Lokomotywa.

– Różnie wspominamy nasze szkoły, ale patrząc na salę widzę różnicę między inauguracją u młodych a wami – mówiła Grażyna Ochocińska. – Młodzi mają smętne miny i niezbyt się cieszą perspektywą kolejnego roku, a u was jest wręcz przeciwnie. Uśmiechnięte twarze i radość, że rok akademicki wreszcie się rozpoczął.